Over mij
Ontdek het aangrijpende verhaal van Tom Van de Reyd.
Een ode aan de liefde die standhoudt wanneer de wereld instort en een krachtige les in het terugpakken van de regie over je eigen leven.
Mijn verhaal
Mijn naam is Tom, maar als je mijn verhaal leest, zul je me vooral leren kennen als een vechter. Geboren op 17 oktober 1980, begon mijn strijd al voor mijn eerste ademteug. Als prematuurtje van amper één kilo, na een levensbedreigende bevalling voor mijn moeder, werd ik al vroeg geconfronteerd met de breekbaarheid – en de kracht – van het leven.
Die kracht heb ik mijn hele leven nodig gehad. Van het overwinnen van leukemie op driejarige leeftijd tot het herstellen van een zware schedelbreuk op mijn zevende; mijn fundament is meermaals op de proef gesteld.
Een onbeschrijflijk verlies
Mijn moeder was mijn rots, de vrouw aan wie ik mijn leven te danken had. Het plotselinge verlies van haar sloeg een diep gat in mijn bestaan. Juist op het moment dat ik haar steun zo hard kon gebruiken in mijn eigen fysieke strijd die nog ging komen, moest ik leren verder te gaan zonder haar fysieke aanwezigheid. Haar vechtlust stroomt echter nog steeds door mijn aderen; zij leerde me dat opgeven nooit een optie is.
Meer dan een medisch dossier
Vandaag de dag woon ik samen met mijn man in het rustige Meerhout. In onze charmante woning, omringd door groen, vind ik de rust die ik zo hard nodig heb na de jarenlange medische uitputtingsslag die ik heb geleverd. Ik ben een enorme dierenvriend en geniet van de kleine, waardevolle momenten in en rond ons huis.
De afgelopen jaren stond mijn leven in het teken van een onzichtbare vijand: een massale hernia en een fysieke achteruitgang die me tot aan de rand van de afgrond brachten. Terwijl ik op handen en voeten door mijn eigen huis kroop en vocht tegen een zorgsysteem dat me niet hoorde, ontdekte ik dat mijn geest sterker was dan mijn rug van vlees en bloed.
Waarom ik schrijf
Ik schrijf niet om medelijden te wekken, maar om een stem te geven aan iedereen die zich niet gehoord voelt door de medische wereld. Mijn boek, "Geen Komediant", is het resultaat van die strijd. Het is geschreven in blokjes van vijftien minuten, tussen de pijnaanvallen door, met een glas koude melk als enige getuige.
Ik ben inmiddels een man met een rug van titanium, maar mijn hart is nog steeds van goud. Met mijn verhaal hoop ik anderen te inspireren om de regie over hun eigen leven terug te pakken, hoe hard de storm ook waait.
