Velen van jullie kennen mij als het gezicht achter de bloemen, de pralines en de geur van verse thee. Jarenlang was de winkel mijn wereld, een plek die ik met passie en trots samen met mijn moeder heb opgebouwd. Maar zoals elk prachtig boeket uiteindelijk zijn blaadjes loslaat, is er ook voor mij een tijd gekomen om een hoofdstuk af te sluiten.
De laatste jaren waren een rollercoaster. Van de hectiek in de winkel tot de stilte van de lockdowns. Van de vreugde van een vernieuwde zaak tot de diepe dalen van persoonlijk verlies en medische uitdagingen. De besluitvaardigheid waarmee mijn moeder vroeger haar eigen koers voer, heeft me geholpen om een van de moeilijkste beslissingen uit mijn leven te nemen: de sleutel van de winkel voor de laatste keer omdraaien.
De scherven en het geluk
Het voelde in het begin alsof er een spiegel uit mijn handen glipte en in duizend scherven uiteenviel. Alles wat we hadden neergezet, was plotseling geschiedenis. Maar in die scherven zag ik ook iets anders: een kans om de rust terug te vinden.Het verlies van mijn moeder en de vele uitdagingen die op het pad van mijn man en mij kwamen, hebben ons één ding heel duidelijk geleerd: het leven wacht op niemand. We hebben besloten om die "klik" in ons hoofd te koesteren. Genieten van het nu, van de rust in onze tuin in Meerhout, en van de kostbare momenten samen.
Waar ik nu sta
Vandaag de dag vind ik mijn ontspanning aan de rand van het terras, kijkend naar de bomen en de sterren die me doen denken aan de mensen die er niet meer zijn. Mijn creativiteit is niet verdwenen, ze heeft alleen een andere vorm gekregen.
Ik ben bezig met het opschrijven van mijn verhaal, een reis door mijn verleden, mijn gezondheid en de onbreekbare banden met de mensen om me heen.
Ik wil iedereen bedanken die deel heeft uitgemaakt van mijn reis in de winkel. Jullie steun en de vele gesprekken aan de kassa draag ik voor altijd met me mee.
Het boek van de winkel mag dan dicht zijn, het verhaal van mijn leven is nog lang niet uitgeschreven.
Blijf genieten van de kleine dingen, want die blijken achteraf vaak het grootst te zijn.