Men zegt dat het leven begint bij de eerste ademteug, maar mijn verhaal begon in de stilte van een coma en de kille glans van een glazen wand. Ik ben een kind van de grens. Al voordat ik kon lopen, had ik de doodspoort gezien en sindsdien is mijn leven een aaneenschakeling van wonderen die soms aanvoelden als een vloek.
Van het overleven van leukemie als peuter tot een schedelbreuk op zevenjarige leeftijd; overleven was voor mij nooit een keuze, maar een noodzaak. In dit boek gooi ik de maskers af. Ik ben niet langer alleen de bloemist of de patiënt; ik ben Tom, een man die weet wat het kost om te vechten, maar ook hoe waardevol het is om los te laten. Dit is mijn kroniek van veerkracht.
Sommige verhalen kun je niet blijven meedragen. Die moet je vertellen.
Wat begon met de behoefte om mijn eigen verhaal neer te schrijven, groeide uiteindelijk uit tot mijn eerste boeken.
In Het kind dat bleef vechten vertel ik over mijn jeugd, mijn strijd tegen leukemie en de bijzondere band met mijn moeder.
In Geen komediant vertel ik hoe mijn strijd later verderging, met fysieke pijn, medische onmacht en uiteindelijk een titanium rug.